De meeste mannen met trichomonas hebben geen klachten. Dat is niet een uitzondering maar het normale beloop, en het verklaart waarom deze parasiet zich zo stil kan verspreiden. Zonder klachten is er geen aanleiding om te testen, en zonder test blijft de infectie zitten.
Wie wel iets merkt, merkt meestal weinig: lichte irritatie in de plasbuis, wat vocht, of een branderig gevoel bij het plassen dat na een paar dagen weer wegtrekt.
Welke klachten kunnen mannen krijgen?
Als er klachten zijn, gaat het meestal om irritatie of jeuk in de plasbuis, een branderig gevoel bij plassen of ejaculeren, en soms een kleine hoeveelheid afscheiding. Die klachten zijn mild en kunnen vanzelf verdwijnen terwijl de infectie blijft bestaan. Dat laatste is het punt dat het vaakst wordt gemist.
| Mannen | Vrouwen | |
|---|---|---|
| Klachten | Meestal geen | Wisselend, vaak wel |
| Typische klacht | Irritatie plasbuis | Veranderde afscheiding |
| Testmateriaal | Urine of uitstrijkje plasbuis | Vaginaal uitstrijkje |
| Reden van testen | Vaak via de partner | Vaak via eigen klachten |
| Behandeling partner | Gebruikelijk | Gebruikelijk |
Kijk naar de rij "reden van testen" en je ziet het probleem. Mannen komen meestal pas in beeld als iemand anders een uitslag krijgt.
Waarom merken mannen zo weinig?
Omdat de parasiet zich bij mannen vaak minder lang handhaaft en minder ontstekingsreactie geeft. Van Gerwen en collega's beschreven in 2021 het natuurlijke beloop bij mannen en bespraken dat de infectie bij een deel spontaan verdwijnt, terwijl bij anderen een aanhoudende urethritis ontstaat.
Spontaan verdwijnen klinkt geruststellend. Het is het niet.
Tussen besmetting en verdwijnen zit een periode waarin je besmettelijk bent, en die periode voelt precies hetzelfde als gezond zijn. Dat is een lastige boodschap, en het is wel de eerlijke.
Hoe wordt trichomonas bij mannen getest?
Meestal met een PCR-test op urine of op materiaal uit de plasbuis. Bij mannen is de parasiet moeilijker aan te tonen dan bij vrouwen, wat betekent dat microscopie hier nog minder geschikt is. Moleculaire technieken zijn gevoeliger, zoals ook beschreven in het evidence-overzicht uit 2022 bij de herziene Amerikaanse behandelrichtlijnen.
Een trichomonas test richt zich op die ene parasiet. Speelt er meer, bijvoorbeeld na onbeschermde seks met een nieuwe partner, dan dekt een chlamydia, gonorroe en trichomonas test de drie meest voorkomende in één keer.
Kan het iets anders zijn dan trichomonas?
Ja, en dat is bij mannen eerder regel dan uitzondering. Irritatie in de plasbuis met wat afscheiding heet urethritis, en daar zijn meerdere oorzaken voor. Chlamydia en gonorroe staan bovenaan dat lijstje, en trichomonas hoort erbij zonder de meest voorkomende te zijn.
Op basis van de klacht alleen zijn ze niet uit elkaar te houden.
Dat is precies waarom een gecombineerde test vaak logischer is dan een losse. Als je toch materiaal inlevert, is het onderscheid tussen die drie een kwestie van welke bepaling erop wordt losgelaten, niet van een extra bezoek.
Neem iemand van 34 die 2 weken een branderig gevoel bij het plassen heeft, aan een blaasontsteking denkt en afwacht. Blaasontstekingen komen bij mannen weinig voor, dus die aanname is statistisch gezien de zwakste van alle opties.
Mijn partner is positief getest, wat nu?
Dan word je bij trichomonas doorgaans meebehandeld, ook als je zelf geen klachten hebt. De reden is praktisch: zonder dat raakt de behandelde partner opnieuw besmet. Je huisarts regelt dat, en het Farmacotherapeutisch Kompas beschrijft welk middel daarbij gebruikelijk is.
Testen naast meebehandelen is alsnog zinvol als je wilt weten waar je aan toe bent.
Wat vaak meespeelt is de onuitgesproken vraag of dit betekent dat er is vreemdgegaan. Omdat de infectie bij mannen zo lang stil kan blijven, zegt het moment van de diagnose weinig over het moment van besmetting. Dat werken we uit in trichomonas zonder seksueel contact.
Wat betekent dit voor jou
Als je een risicomoment hebt gehad, is de afwezigheid van klachten geen argument om niet te testen. Bij trichomonas is dat verband gewoon zwak. Het RIVM houdt de Nederlandse soa-cijfers bij, en ook daar geldt dat trichomonas alleen wordt gevonden als er gericht naar gezocht is.
Lees het volledige overzicht in bacteriële vaginose, candida of trichomonas, en de vrouwelijke kant in trichomonas symptomen bij de vrouw. Meer over stille infecties staat in soa zonder symptomen.
Elk bloedtestresultaat bevat een professionele beoordeling door een BIG-geregistreerde arts. Bespreek voor behandelbeslissingen je resultaten met je huisarts.
Bronnen
- Van Gerwen OT, et al. Epidemiology, Natural History, Diagnosis, and Treatment of Trichomonas vaginalis in Men. Clinical Infectious Diseases, 2021. PMID: 34079999
- Schwebke JR, Burgess D. Trichomoniasis. Clinical Microbiology Reviews, 2004. PMID: 15489349
- Kissinger PJ, et al. Diagnosis and Management of Trichomonas vaginalis: Summary of Evidence Reviewed for the 2021 Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines. Clinical Infectious Diseases, 2022. PMID: 35416973
- Sutton M, et al. The prevalence of Trichomonas vaginalis infection among reproductive-age women in the United States, 2001-2004. Clinical Infectious Diseases, 2007. PMID: 17968828
- RIVM, Seksueel overdraagbare aandoeningen in Nederland, jaarlijkse surveillancerapportage
- Farmacotherapeutisch Kompas, middelen bij trichomoniasis
Auteur
